Η ιστορία μου, αρχίζει κάπου μέσα στον Μάιο του 97. Στα 17 γνώρισα τον Γιάννη, αυτός ήταν 18. Έρωτας από την πρώτη ματιά. Με τον που τον είδα. Ήξερα πως αυτός, είναι ο ένας.
Ο Γιάννης μεγάλωσε και γεννήθηκε στην Αμερική. Όταν ήταν 13 μετακόμισαν Ελλάδα. Τα είχαμε για ένα χρόνο, όταν μου είπε ότι θα επέστρεφε στην Αμερική για σπουδές, Δεν ήμουν καθόλου χαρούμενη, αλλά ήταν το μέλλον του, και δεν μπορείς να κόψεις τα φτερά κάποιου, που αρχίζει να πετάει. 6 χρόνια, είχαμε σχέση εξ αποστάσεως. Αυτά τα χρόνια, δεν ήταν καθόλου εύκολα. Εν τω μεταξύ είχα και τη μαμά μου άρρωστη. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο
Ο Γιάννης, τα πρώτα δύο χρόνια ερχόταν, Χριστούγεννα και καλοκαίρι. Μετά μόνο καλοκαίρι. Όταν ήταν η ώρα να γυρίσει πίσω. Ήταν σαν να μου έπαιρνε την καρδιά μου. Και την είχε μαζί του. Οι ώρες στο αεροδρόμιο ήταν πάρα πολύ δύσκολες. Όταν ήμουν 19 η μανούλα μου, μας άφησε για την γειτονιά τον αγγέλων. Είχα τον Γιάννη μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ. Μπόρεσε και ήρθε για τον χρόνο. Και τότε μου λέει: ''Σε αγαπάω πολύ, δεν θέλω να σε χάσω".
Ο Γιάννης, τα πρώτα δύο χρόνια ερχόταν, Χριστούγεννα και καλοκαίρι. Μετά μόνο καλοκαίρι. Όταν ήταν η ώρα να γυρίσει πίσω. Ήταν σαν να μου έπαιρνε την καρδιά μου. Και την είχε μαζί του. Οι ώρες στο αεροδρόμιο ήταν πάρα πολύ δύσκολες. Όταν ήμουν 19 η μανούλα μου, μας άφησε για την γειτονιά τον αγγέλων. Είχα τον Γιάννη μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ. Μπόρεσε και ήρθε για τον χρόνο. Και τότε μου λέει: ''Σε αγαπάω πολύ, δεν θέλω να σε χάσω".
Κάναμε πρώτα πολιτικό γάμο εγώ, αυτός, ένας φίλος και η φίλη μου η Ελένη στο δημαρχείο. Μετά που ήρθαν οι γονείς του κάναμε, και έναν αρραβώνα. Εμείς και εμείς. Και μετά έφυγα, άφησα όλους και όλα πίσω μου, και έφυγα. Αν το σκεφτόμουνα καλά, δεν θα έφευγα. Νοέμβριο όταν είχα έρθει, βροχές κακό, μούχλα χάλια, χάλια. Με το που βγήκα από το αεροπλάνο, ήθελα να ξαναμπώ και να γυρίσω πίσω.
Μου φαίνονταν όλα τόσο παράξενα, τα σπίτια ίδια. Για ένα μήνα χτυπούσα λάθος κουδούνι. Σε λάθος σπίτι, και κτίριο. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Αλλά ο θεός σου δίνει δύναμη. Εκεί που δεν το περιμένεις. Τίποτα δεν εύκολο, και τίποτα δεν χαρίζετε.
Έχω να πάω Ελλάδα 3 χρόνια και κάτι. Μου λείπει τόσο πολύ ο μπαμπάς μου και ο αδερφός μου.... Αλλά το μέλλον το δικό μου. Και τον παιδιών μου είναι εδώ. Η ξενιτιά δεν είναι εύκολο, πράγμα. Αλλά όλα γίνονται για κάποιο, λόγο.
Ράνια
Αν θέλεις να μοιραστείς και εσύ την ιστορία σου μαζί μας, στείλε μας email στο greekmothersabroad@yahoo.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου